ONMOGELIJKE VERHALEN

Het begin is niet eenvoudig, maar deze atleten bewijzen dat alles mogelijk is wanneer je vrij kunt bewegen.

Andrea Eskau - Paralympisch langlaufster

Andrea Eskau holds her Nordic skiing poles and looks into the camera in a bull's-eye red racing suit.
GEBOORTEDATUM

21 maart 1971

WOONPLAATS

Apolda, Duitsland

SPORT

Fietsen, paralympisch langlaufen

PARALYMPISCHE SPELEN

2008, 2012, 2016
PARALYMPIC WINTER GAMES
2010, 2014

ACHIEVING IMPOSSIBLE

Hoewel het voor Andrea pure noodzaak was om Paralympische sporten te beoefenen, duurde het niet lang voordat deze Duitse krachtpatser een dominante factor werd in de zomer- en wintersporten op de Paralympische Spelen. Ze probeerde eerst rolstoelbasketbal, maar breidde haar vaardigheden ten slotte uit naar Paralympisch langlaufen, Paralympische biatlon, wheelen en handbiken.

Andrea heeft tot nu toe 37 medailles op wereldkampioenschappen gewonnen en is 27-voudig wereldkampioen fietsen, Paralympische biatlon en Paralympisch langlaufen.

“De opoffering en inspanning om een Paralympische gouden medaille te winnen, zijn echt ongelooflijk en we zijn ontzettend trots dat we een onderdeeltje van Andrea’s team zijn.”
– Een ingenieur van Toyota TMG

/

Ik heb heel veel medailles gewonnen, maar mijn grootste prestatie als sportvrouw is dat ik eerlijk en sportief ben. Dat vind ik heel erg belangrijk.

Geïnspireerd door Andrea’s onverminderde vastberadenheid om het mogelijke in twijfel te trekken, benaderde Toyota haar in 2012 om te gaan samenwerken. Gericht op comfort en snelheid hebben we nauw met Andrea samengewerkt om maatoplossingen op basis van lichte koolstofvezel te ontwikkelen voor haar fiets en slee. Die moeten de topatlete een nog groter concurrentievoordeel bezorgen op de Paralympische Spelen.

Lauren Woolstencroft - Paralympisch alpineskiester

GEBOORTEDATUM

24 november 1981

WOONPLAATS

Banff (Alberta), Canada

SPORT

Paralympisch alpineskiën

PARALYMPISCHE SPELEN

2002, 2006, 2010

HET ONMOGELIJKE VOOR ELKAAR KRIJGEN

Bij haar geboorte miste Lauren haar linkerarm onder de elleboog en beide benen onder de knieën, maar dat hield haar passie voor sporten niet tegen. Haar vader was een enthousiaste skiër, zodat ze als tijdverdrijf in het weekend met hem begon te skiën, maar binnen de kortste keren groeide die sport uit tot een gepassioneerde roeping voor de aankomende sportvrouw. Ondanks enorme uitdagingen en tegenslagen begon Lauren op 14-jarige leeftijd met wedstrijdskiën als lid van het Paralympische alpineskiteam van Alberta.

“Toen ik voor het eerst aan een wedstrijd meedeed, leek het me absoluut onmogelijk om de hoogste trede van dat podium te halen. Maar door jarenlang trainen en hard werken – en de steun van een geweldig team – kon ik toch tien medailles op de Paralympische Spelen winnen.”

Als ik mijn deelname aan de Paralympische Spelen in één woord moet samenvatten, zou ik zeggen: vastberadenheid.

Met elke nieuwe afdeling zette Lauren prestaties neer die onmogelijk leken. In de jaren dat ze deel uitmaakte van het Canadese Paralympische alpineskiteam werd Lauren een van de succesvolste Paralympische alpineskiërs ter wereld. Op de Paralympische Winterspelen van Salt Lake City in 2002 won ze tien medailles voor Team Canada: acht gouden, één zilveren en één bronzen.

Toen ze in 2010 aankondigde dat ze stopte met wedstrijdskiën, zei Lauren dat ze herinnerd wilde worden als een sportvrouw die de uitdagingen waarmee ze werd geconfronteerd, had overwonnen om succes te behalen.

Han Min-Su - Paralympisch ijshockeyer

GEBOORTEDATUM

3 juni 1970

WOONPLAATS

Seoul, Zuid-Korea

SPORT

Paralympisch ijshockey

PARALYMPISCHE WINTERSPELEN

2010, 2014

HET ONMOGELIJKE VOOR ELKAAR KRIJGEN

Op 23-jarige leeftijd besloot Han, ondanks dat hij reumatoïde artritis in beide benen had, om een 1708 meter hoge berg te beklimmen. Toen hij 17 uur later de top bereikte, voelde hij de moed die hij nodig zou hebben om de hindernissen in zijn leven om te zetten in mogelijkheden.

Toen zijn linkerbeen zeven jaar later werd geamputeerd nadat osteomyelitis bij hem was vastgesteld, dacht Han terug aan dat triomfantelijke moment op de berg. Hij besloot om onverminderd zijn levensdroom na te jagen en een sportman van wereldklasse te worden.

Het is lastig: een doel stellen, je voorbereiden om dat doel te bereiken en alle inspanning die ervoor nodig is. Op dat moment voel ik dat ik leef en ben ik blij dat ik ijshockey speel.

Han begon – op nationaal niveau in Zuid-Korea – mee te doen aan wedstrijden in Paralympisch gewichtheffen, rolstoelbasketbal en rolstoelrugby, maar bleek uiteindelijk in zijn element op het ijs. Een paar jaar later schitterde Han als de superster van de Paralympische Winterspelen van Vancouver in 2012. En wanneer Han in 2018 op de Paralympische Winterspelen in zijn vaderland Zuid-Korea het ijs betreedt, zal hij een nieuw hoogtepunt aan zijn ijshockeycarrière toevoegen.

Michael Milton - Paralympisch alpineskiër

GEBOORTEDATUM

21 maart 1973

WOONPLAATS

Canberra, Australië

SPORT

Paralympisch alpineskiën en fietsen

PARALYMPISCHE SPELEN

2008
PARALYMPIC WINTER GAMES
1988, 1992, 1994, 2002, 2006

HET ONMOGELIJKE VOOR ELKAAR KRIJGEN

Zodra Michael had leren lopen, rende hij weg. Zijn familie was gek op skiën en trok daarom regelmatig naar de bergen in de omgeving van Canberra, waar hij verslaafd raakte aan de kick om van besneeuwde hellingen af te razen.

Toen Michael 9 jaar oud was, kreeg hij botkanker en werd zijn been tot boven de knie geamputeerd. Na een paar lastige jaren van revalideren en opnieuw leren lopen met één been was de 11-jarige Michael klaar om de grenzen van zijn lichamelijke mogelijkheden op te zoeken door middel van sport.

Bewegen betekent voor mij onderzoeken, zo veel mogelijk van de wereld ervaren.

Een leven van toewijding en hardnekkige training maakte van Michael de meest succesvolle Australische Paralympiër op de Paralympische Winterspelen. Michael doet ook aan mee aan Paralympische atletiek, mountainbiken en de Paralympische triatlon. “Ik beschouw dingen niet gauw als onmogelijk. Voor mij gaat het erom dat ik mijn grenzen opzoek en kijk wat mogelijk is in het leven.”

Geïnspireerd door het verhaal van Michael begon Toyota Australië in 2002 met de Paralympiër samen te werken en in 2007 werd de veelzijdige sportman een officiële ambassadeur van het merk Toyota. Toyota wil Michael graag blijven steunen en is benieuwd waar zijn volgende sportieve droom hem zal brengen.

Rami Anis - Zwemmer

GEBOORTEDATUM

18 maart 1991

WOONPLAATS

Aleppo, Syrië; woon momenteel in Eeklo, België

SPORT

Zwemmen

OLYMPISCHE SPELEN

2016

HET ONMOGELIJKE VOOR ELKAAR KRIJGEN

In 2015, na vier jaar als vluchteling in Turkije, besloot de Syrische zwemmer Rami om zijn Olympische droom te realiseren door naar Europa over te steken. De jonge man trotseerde de gevaarlijke wateren van de Middellandse Zee in een opblaasboot en kwam op een Grieks eiland aan land. Vanaf daar begon Rami aan een verraderlijke reis door Europa om uiteindelijk België te bereiken, waar hem asiel werd verleend.

Na deze odyssee lag de Olympische droom van Rami eindelijk binnen bereik. In 2016 liepen de Syrische zwemmer en tien andere dappere atleten als Olympisch vluchtelingenteam achter de vlag van het Internationaal Olympisch Comité tijdens de openingsceremonie in Brazilië. Rami sloot zijn eerste Olympische Spelen af met een persoonlijk record van 54,25 seconden op de 100 meter vrije slag.

Voor mij zijn de Olympische Spelen een droom en is het dorp mijn thuis.

“Mijn boodschap voor alle vluchtelingen in de wereld: zelfs als je een moeilijk leven hebt, laat het achter je en probeer je droom waar te maken.”

Rami laat zijn eigen droom uitkomen en geeft tegelijkertijd hoop aan de miljoenen mensen wereldwijd die momenteel voor ontbering en oorlog op de vlucht zijn.

Tyrone Pillay - Paralympisch atleet

GEBOORTEDATUM

1 mei 1980

WOONPLAATS

Durban, Zuid-Afrika

SPORT

Paralympische atletiek

PARALYMPISCHE SPELEN

2016

HET ONMOGELIJKE VOOR ELKAAR KRIJGEN

Het was altijd een droom van Tyrone om een groot sportman te worden. Hij droomde ervan om ooit cricket te spelen voor Zuid-Afrika en geloofde dat hij hiervoor bestemd was. Hij beoefende de sport al meer dan 14 jaar toen hij besefte dat zijn droom om als cricketspeler voor Zuid-Afrika uit te komen, nooit in vervulling zou gaan vanwege zijn beperking.
En naarmate hij ouder werd en zich aan de correctieve prothese op de plaats van zijn linkervoet aanpaste, raakte Tyrone steeds meer ervan overtuigd dat Olympische roem evenmin voor hem was weggelegd. Op elk vrij moment na zijn werk bij Toyota Zuid-Afrika en in het weekend sportte hij niettemin graag met vrienden en collega’s.

Later, tijdens een tv-verslag van het kogelstoten op de Paralympische Spelen van Beijing in 2008, kwam Tyrone’s droom van sportieve glorie opeens weer tot leven: hij zag grote en sterke atleten met ongeveer dezelfde lichaamsbouw als hijzelf die op het wereldtoneel meededen aan wedstrijden. Op dat moment wist Tyrone dat hij op dat Paralympische veld thuishoorde en dat het tijd was om dat te aanvaarden.

Slechts acht jaar na de Paralympische Spelen van Beijing betrad Tyrone in Rio het veld om namens Team South Africa mee te doen aan het kogelstoten. Op zijn allereerste Paralympische Spelen nam Tyrone vol trots de bronzen medaille in ontvangst voor zijn land.

Mijn onmogelijkheid? Een erfenis achterlaten voor de volgende generatie atleten; een wereld tot stand proberen te brengen waarin niemand het verschil ziet tussen valide en Paralympische atleten.

Brad Snyder - Paralympisch zwemmer

GEBOORTEDATUM

29 februari 1984

WOONPLAATS

Reno (Nevada), Verenigde Staten

SPORT

Paralympisch zwemmen

PARALYMPISCHE SPELEN

2012, 2016

HET ONMOGELIJKE VOOR ELKAAR KRIJGEN

In het water voelt Brad Snyder zich het meest vrij. Hij leerde zwemmen in Florida toen hij nog een peuter was en begon op 11-jarige leeftijd met wedstrijden. Later werd Brad aanvoerder van zijn zwemteam op de United States Naval Academy.

“In de weken nadat ik het letsel had opgelopen, leek het ons onmogelijk dat ik met een visuele beperking, als blinde, in het donker kon leven. Wat ik op de Paralympische Spelen heb ontdekt, is dat er nog heel veel dingen zijn die ik wel kan, ook al kan ik niks zien.”

Toen Brad als gewonde soldaat terugkwam uit Afghanistan, moest hij door het donker zijn weg leren vinden. Zijn familie bleef aan zijn zijde staan en hielp de ooit zo weerbare soldaat om eenvoudige handelingen te verrichten, zoals eten, aankleden en naar de wc gaan.

Ik wil dat mijn verhaal bekendheid krijgt en de volgende generatie atleten inspireert om van een plek op dat Paralympische podium te dromen.

Brad was net begonnen aan zijn revalidatie toen hij besloot om terug te keren naar het hem zo vertrouwde water. Precies een jaar nadat hij in dienst blind was geworden, stond hij vol trots op het Paralympische podium om het goud voor Team USA in ontvangst te nemen. Onder de zwemmers met een volledige visuele beperking is Brad de huidige wereldrecordhouder op de 100 meter vrije slag.

Brad heeft nu een nieuwe ambitie: een tweede sport beoefenen en in 2020 meedoen aan de Paralympische triatlon in Tokio.

Lucy Ogechukwu Ejike - Paralympisch gewichthefster

 Lucy Ogechukwu Ejike takes a break between reps during a workout.
GEBOORTEDATUM

16 oktober 1977

WOONPLAATS

Enugu, Nigeria

SPORT

Paralympisch gewichtheffen

PARALYMPISCHE SPELEN

2000, 2004, 2008, 2012, 2016

HET ONMOGELIJKE VOOR ELKAAR KRIJGEN

Toen Lucy van haar woonplaats Enugu verhuisde naar een groepswoning voor mensen met een beperking, ontdekte ze een wereld van mogelijkheden, waaronder Paralympische sportbeoefening. Ze interesseerde zich vooral voor Paralympisch gewichtheffen, een wedstrijdsport waaraan ze kon meedoen vanuit haar rolstoel.

Kort voor de Paralympische Spelen van Sydney in 2000 begon Lucy aan een streng trainingsregime voor gewichtheffers. Dat jaar – in haar eerste wedstrijd – won ze de zilveren medaille voor Team Nigeria. Een paar jaar later, in 2004, kwam ze in dezelfde gewichtsklasse uit op de Paralympische Spelen van Athene, waar ze twee keer het Paralympisch wereldrecord gewichtheffen brak en uiteindelijk de gouden medaille won.

Op de Paralympische Spelen van Rio in 2016 haalde Lucy weer de voorpagina’s, toen ze drie wereldrecords brak en haar derde Paralympische gouden medaille in de wacht sleepte.

/

Mijn advies voor meisjes die ernaar streven om gewichthefster te worden, is dat ze niet bang moeten zijn. Ze kunnen het. Laat ze maar met ons meedoen. Met vastberadenheid kunnen ze hun doel bereiken.

Luik-drieling - Marathonlopers

 Liina, Lily and Lela stand in matching racing outfits and hold their Estonian flag behind them.
GEBOORTEDATUM

14 oktober 1985

WOONPLAATS

Tartu, Estland

SPORT

Atletiek

OLYMPISCHE SPELEN

2016

HET ONMOGELIJKE VOOR ELKAAR KRIJGEN

Hardlopen begon pas een rol te spelen in het leven van de zusjes Luik toen ze 24 waren: Liina koos als eerste voor de sport en haalde daarna haar zussen over. De drieling had een natuurlijke affiniteit met hardlopen, want zoals Liina het uitdrukt: “Bewegen betekent voor ons vrijheid.” In hun gezonde, onderlinge rivaliteit stelden ze zich samen het onmogelijke doel om tegen – en naast – elkaar uit te komen op de Olympische Spelen.

“Zelfs als je niet meer zo jong bent, kun je net als wij toch nog naar de Olympische Spelen gaan”, zei Liina Luik.

Na maanden van onafgebroken training kwalificeerden de zusjes Luik zich voor de Olympische Spelen van Rio in 2016. Daarmee werden ze de eerste en enige drieling die ooit aan de Spelen deelnam. Na de wedstrijd haakten Lily, Liina en Leila uitgeput maar vol opwinding hun armen in elkaar. Ze waren trots dat ze hun gezamenlijke droom hadden waargemaakt om gedrieën als Olympische atleten te hardlopen.

We dachten dat het onmogelijk was, omdat we zo laat – met 24 jaar – waren begonnen, maar het maakt niet uit hoe oud je bent. Zelfs als je niet meer zo jong bent, kun je net als wij toch nog naar de Olympische Spelen gaan.” – Liina Luik

Shane Gould - Zwemster

Shane Gould, still competing at the masters level, smiles after exiting the water.
GEBOORTEDATUM

23 november 1956

WOONPLAATS

Bicheno (Tasmanië), Australië

SPORT

Zwemmen

OLYMPISCHE SPELEN

1972

HET ONMOGELIJKE VOOR ELKAAR KRIJGEN

Toen Shane bijna de schoolgaande leeftijd had bereikt, keerde ze met haar gezin vanuit Fiji terug naar haar geboorteland Australië, waar ze met wedstrijdzwemmen begon. De jonge Shane, een superster in de dop, ontwikkelde zich snel en maakte op 15-jarige leeftijd haar Olympische entree.

Shane domineerde het zwemmen op de Olympische Spelen van München in 1972, waar ze vijf medailles won: driemaal goud, eenmaal zilver en eenmaal brons. Ze was tegelijkertijd wereldrecordhoudster op de 100, 200, 400, 800 en 1500 meter vrije slag en op de individuele 200 meter wisselslag.

Mijn mooiste herinnering aan de Olympische Spelen is dat mensen uit alle delen van de wereld samenkomen om vreedzaam te sporten.

Na haar machtsvertoon op de Spelen van 1972 stond Shane opeens in de schijnwerpers. De jonge topsportster deinsde terug voor de druk van de roem en gaf het wedstrijdzwemmen op voor andere uitdagingen. Zo keerde ze terug naar Fiji om de wilde oceaan uit haar jeugd te verkennen. Pas twee decennia later begon Shane weer met wedstrijdzwemmen en ook op mastersniveau bleef ze wereldrecords breken.

Tegenwoordig zet de buitengewone zwemster zich in voor het Shane Gould Swimming Project. Deze non-profitorganisatie, die actief is in Fiji, Zweden en enkele aboriginalgemeenschappen in Australië, brengt mensen de nodige vaardigheden bij om veilig te zwemmen.

Onder deze Olympische en Paralympische vlag verklaren we nogmaals dat sport in staat is om mensen samen te brengen.
AKIO TOYODA
President, Toyota Motor Corporation

Toyota’s inzet

Toyota is de wereldwijde mobiliteitspartner van de Olympische en Paralympische Spelen. Wij willen mensen namelijk hun grenzen laten verleggen: voorbij de eindstreep, voorbij het onmogelijke.

Samenwerking met het Internationaal Olympisch en Paralympisch Comité om atleten te helpen hun droom te verwezenlijken, is slechts één manier waarop we ons inzetten om het menselijk potentieel te benutten door de kracht van beweging.

Meer weten over Toyota

Meer dan 20 Toyota's in de familie! Meer dan 20 Toyota's in de familie! Daniel Debacker en zijn echtgenote Béatrice bestelden hun eerste Toyota in 1972 en zijn dit jaar aan hun 17e exemplaar toe! Betrouwbaarheid is voor hen de belangrijkste kwaliteit van het merk. Geen wielrennen zonder Toyota-vloot! Geen wielrennen zonder Toyota-vloot! Sinds 2018 is Toyota logistiek partner van de Koninklijke Belgische Wielrijdersbond en beschikt de wielerbond over een twintigtal Toyota’s die zijn werking ondersteunen. Bondsvoorzitter Tom Van Damme maakt na een jaar een evaluatie. MyT by Toyota MyT by Toyota MyT is een nieuwe app met 5 connected services van Toyota. MyT bespaart u tijd, geld en moeite dankzij een groot aantal functies die permanent beschikbaar zijn, zoals Vind mijn auto en delen van uw navigatiegegevens. Kies voor de marktleider van de hybrides Kies voor de marktleider van de hybrides Als marktleider van hybridevoertuigen perfectioneerden we onze wagens om u een onovertroffen gamma hybridemodellen voor elke levensstijl voor te stellen.
Cookiebeleid

Wij gebruiken cookies op onze website om u een betere service aan te bieden en om u in het kader van commerciële acties te contacteren. Indien gewenst, blijft u de website gebruiken zoals u gewoon bent, of wijzig hier hoe uw cookie-instellingen.

Bevestig uw voorkeuren door het vakje aan te vinken als u het ermee eens bent of of vink het vakje nadien indien u niet akkoord bent:

OK