TOYOTA VAN LIFE

Wonen in een Toyota Van uit 1987: meer met minder

Werken, koken, slapen en reizen in een Toyota-busje? Het kan! De Amerikaanse Kathleen Morton (32) woont al drie jaar in een busje, samen met haar hond Peaches. In haar Toyota Van uit 1987 leidt ze het leven waarvan ze droomt: vrij, bewust en dicht bij zichzelf en de natuur.

Identity kit
Huisdier : Peaches, een Australische herder
Job : freelance journaliste-fotografe, social media consultant en eventcoördinator
Hobby’s : rotsklimmen, rondtrekken met de rugzak, wandelen, mountainbiken, kajakken, muziek spelen, koken

Van een voltijdse kantoorjob en huurappartement …
Vijf jaar geleden woonde ik nog samen met mijn toenmalige vriend en onze hond in een appartement in Denver, Colorado. We hadden allebei een voltijdse baan in de stad. Toen onze huurtermijn afliep, wilden we liever niet meer huren in Denver. In de stad wonen was duur en we waren maar weinig in ons appartement. Na het werk gingen we bijvoorbeeld altijd een heel eind wandelen en in het weekend gingen we kamperen.

Doordat we in een appartement woonden, waren we ons maar weinig bewust van onze milieu-impact. We wisten bijvoorbeeld niet hoeveel water en elektriciteit we verbruikten en hoeveel afval we produceerden.

… naar een bewust leven dichter bij de natuur
Daarom gingen we op zoek naar een manier om bewuster te leven, minder geld uit te geven en dichter bij de natuur te staan. We hielden alle mogelijkheden open. Zo overwogen we een busje, maar dat leek ons te klein als vaste woonplaats. Toen zagen we op internet een Terry Travel Trailer van 13 vierkante meter uit 1969 te koop staan. Je kon er rechtop in staan en koken, en toch was hij klein genoeg om onopvallend in een achtertuin geparkeerd te staan.

Een gezin dat buiten de stad woonde, in Golden (Colorado), wou ons een plekje geven in hun achtertuin. We besloten het een kans te geven. Als het ons niet beviel, konden we altijd weer in een appartement gaan wonen. Dit was voor ons een experiment om onze ecologische voetafdruk te verkleinen. En we wilden onszelf uitdagen, kijken hoever we uit onze comfortzone konden komen.

We hakten de knoop door in juli 2014 en tegen eind augustus verhuisden we van ons appartement naar een caravan. Ik heb twee jaar in dat kleine 'huisje' gewoond en ondertussen voltijds gewerkt. Toen zei ik zowel caravan als kantoorbaan vaarwel, nam mijn intrek in een busje en ging rondreizen.

"Als je er niet in raakt, ga er dan uit. Als je er niet uit raakt, ga er dan in.”

In een busje wonen is een manier van leven
Het gezin in wiens achtertuin we woonden, had een Toyota-busje uit 1987. Ze wilden het naar het autokerkhof brengen, maar we vroegen of we het mochten hebben. Het was een wit busje met vierwielaandrijving en ramen in vliegtuigstijl. De achterbanken konden worden neergeklapt tot een bed. We knapten het busje op om te gebruiken als onze avonturenauto. Ondertussen bleef de caravan op dezelfde plaats staan. Met dat busje reden we naar de bergen, langs kleine wegen, en we kampeerden ermee en kookten erin.

Nadat we het helemaal ingericht hadden, wilden we er ook onze thuis van maken. Toen ik verhalen over piepklein wonen begon te delen op internet, kon ik als freelancer aan de slag. Ik werd betaald voor mijn foto’s en teksten over piepklein wonen. Leven in een busje werd zo een stuk aantrekkelijker. Na de breuk met mijn toenmalige vriend ging ik alleen rondtrekken met het busje. Ik heb toen het westen van de Verenigde Staten doorkruist, door Colorado, Utah, Idaho, Oregon, California, New Mexico, Arizona en Baja, Mexico.

In haar Toyota Van uit 1987 leidt de Amerikaanse Kathleen Morton (32) het leven waarvan ze droomt: vrij, bewust en dicht bij zichzelf en de natuur.

Van-life: vrijheid om te kiezen voor minder geld, minder dingen en meer ervaringen
Van-life, dat is voor mij zowel wonen in een voertuig als rondtrekkend de wereld verkennen. Het is ontsnappen aan de verwachtingen van de samenleving en je eigen verhaal schrijven. Omdat je geen huur of hypotheek moet betalen, heb je meer geld voor ervaringen. Je kiest ervoor om met minder te leven, minder geld, minder spullen en minder plannen. Maar uiteindelijk heb je zoveel meer. Er valt zoveel te ontdekken in deze wereld, en met een busje geraak je overal. Je kunt van de platgetreden paden afwijken en het onbekende gaan verkennen. En je leert jezelf ook veel beter kennen.

Geen enkele dag is dezelfde
Elke dag is anders. Ik heb nu vrij veel werk, waardoor ik langer ter plaatse blijf. Ik verblijf nu al een hele tijd in Colorado, vooral de streek rond Denver. Aangezien ik daar veel vrienden heb, kan ik altijd wel ergens terecht met mijn busje. Maar als ik een opdracht afgewerkt heb, rijd ik even weg van de bewoonde wereld. Dan trek ik meestal naar een nationaal park en ben voor niemand bereikbaar. Tijdens het wildkamperen genieten Peaches en ikzelf ervan om weg van de mensen te zijn. We maken lange wandelingen, hebben voluit aandacht voor elkaar en onze omgeving.

Samen met de Van-life community
Altijd op pad zijn en alleen reizen kan eenzaam zijn. Daarom verblijf ik graag in de buurt van mijn familie en vrienden. Dat is een van de redenen waarom ik vaak terugkom naar Denver en vaak naar plaatsen trek waarvan ik weet dat er ook anderen zullen zijn. Ik verdeel mijn tijd tussen mijn familie in Denver en de van-life-gemeenschap. Ik organiseer in heel de VS van-life-bijeenkomsten, zodat we als leden elkaar regelmatig kunnen ontmoeten. Samen onze passie en creativiteit kunnen delen, vind ik heel belangrijk.

Voor een duurzaam leven
Duurzaam leven is een van de belangrijkste redenen van deze ommekeer in mijn leven. Mijn busje is uitgerust met zonnepanelen en ik heb maar een beperkte hoeveelheid water beschikbaar. Je bewust zijn van het afval dat je produceert, niet alleen vuilnis maar ook menselijk afval, en van je verbruik van water en elektriciteit, is vandaag essentieel. En als je in een busje woont, kun je daar niet omheen. Je afval moet je immers altijd meenemen, en op zo'n kleine ruimte is daar geen plaats voor.

Daarom composteer ik zoveel mogelijk en kies ik voor herbruikbare voorwerpen in plaats van wegwerpspullen. Omdat mijn watervoorraad beperkt is en ik niet weet wanneer en waar ik onderweg drinkwater kan vinden, verspil ik geen druppel.

In haar Toyota Van uit 1987 leidt de Amerikaanse Kathleen Morton (32) het leven waarvan ze droomt: vrij, bewust en dicht bij zichzelf en de natuur.

Uitdagingen
Ik voel dat ik evolueer in wat ik wil en comfortabel vind. Mijn busje is net groot genoeg voor Peaches en mezelf. Als er toch eens iemand met ons meereist of als ik in de zomer wat buitenspullen wil meenemen, wordt het al snel te klein. Ik vind het fantastisch dat ik zonnepanelen heb, verlichting en een koelkast zijn pure luxe voor mij. En ik ben dol op het hefdak. Dat geeft me in het busje het zalige gevoel alsof ik buiten kampeer.

Ik heb nog altijd geen goed systeem gevonden om de temperatuur te regelen als het heel warm of koud is. Ik heb ook geen degelijke kookhoek, zodat ik in weer en wind buiten moet koken. Altijd in je eentje reizen is ook moeilijk. Ik leef dan ook helemaal op als ik mensen om me heen heb. Daardoor blijf ik vaak een tijd op dezelfde plaats, meer dan als ik met een partner zou reizen.

In haar Toyota Van uit 1987 leidt de Amerikaanse Kathleen Morton (32) het leven waarvan ze droomt: vrij, bewust en dicht bij zichzelf en de natuur.

Buiten je comfortzone
Ik heb wel geleerd meer zelfredzaam en alleen te zijn. Leven in een busje daagt je uit als je het moeilijk hebt, en je leert jezelf beter kennen. Ik kan het iedereen aanbevelen om eens echt uit je comfortzone te gaan.

Er is geen ‘van-life-manifest’ of een handleiding ’leven in een busje voor dummies’. Je ervaart pas wat het werkelijk is als je het zelf doet (lacht), maar op Tiny House, Tiny Footprint of Vanlife Diaries kun je interviews lezen met mensen die voor deze levensstijl hebben gekozen.

In haar Toyota Van uit 1987 leidt de Amerikaanse Kathleen Morton (32) het leven waarvan ze droomt: vrij, bewust en dicht bij zichzelf en de natuur.

Oeverloos geluk
Ik kampeer het liefst op afgelegen plaatsen, weg van alles en iedereen. Peaches en ik vinden het allebei fantastisch om kilometers vrij rond te kunnen lopen. Dat maakt ons echt gelukkig.

Het is heerlijk om onbereikbaar te zijn en afstand te kunnen nemen van alle eisen of normen van onze samenleving. Ik ben wel graag in onze groep van Van-adepten; het zijn allemaal bijzondere mensen met wie ik een interesse in reizen, creativiteit en kennis van de wereld deel. En ik ben zo blij met mijn vrijheid en de kans die ik zo heb om losse opdrachten aan te nemen en te werken van waar ik me ook bevind.

Een hut in de bergen
Over vijf tot tien jaar zie ik mezelf buiten de stand wonen, in een hut in de heuvels of bergen. Het zal wel een klein huisje zijn, waar ik zelfvoorzienend kan wonen, zonnepanelen heb en zuinig omspring met water. In mijn moestuin teel ik zelf mijn groenten en kan ik composteren. En voor Peaches is er een grote weide om in rond te rennen. In de buurt zijn er veel fiets- en wandelpaden. Andere van-lifers mogen altijd komen parkeren en kunnen bij mij een warme douche nemen en hun was doen.

“Het is ontsnappen aan de verwachtingen van de samenleving en je eigen verhaal schrijven.”

Meer dan gewoon een voertuig
Ik ben vast van plan met dit busje te blijven rijden zolang dat kan. Het is voor mij meer dan alleen een voertuig. Dit busje is een tocht op zich. Door zo te leven, heb ik mijn ogen geopend voor veel meer mogelijkheden. Het zet mij ertoe aan een betere versie van mezelf te worden.

Ik verkies oudere busjes, omdat je die een nieuw leven kunt geven. Ik sleutel ook graag aan de mechaniek. Bovendien, hoe meer en hoe liever je ermee rijdt, hoe groter de kans dat je er ook meer tijd in wilt doorbrengen en er zelfs in wilt gaan wonen.

Dit is mijn derde busje. Ik had eerder al een Toyota Van met vierwielaandrijving uit 1987, een oude postbestelwagen Ford Econoline uit 1978 op een Bronco-chassis met vierwielaandrijving en een Toyota Van met tweewielaandrijving uit 1987.

Mijn eerste busje had ik pas een paar maanden toen het er de brui aan gaf. Ik heb het verkocht aan iemand die er een nieuwe motor in ging monteren en het verder zou opknappen. De postbestelwagen heb ik maar één zomer gehad. Maar het heeft me wel een klein kapitaal gekost om die op te knappen en dan heb ik hem teruggegeven aan de eigenaars, die hem ondertussen hebben verkocht.

Met dit busje rijd ik al meer dan een jaar. Ik heb er wel lang naar gezocht en heb het uiteindelijk gevonden op de website Craigslist. Ik herkende het van een Toyota-forum op Facebook waar ik lid van ben. Ik heb het niet onmiddellijk gekocht, maar ben er eerst een paar keer mee op reis geweest. Pas daarna heb ik de eigenaar gevraagd of ik het kon kopen. Het heeft tweewielaandrijving en een hefdak, waardoor je er rechtop in kunt staan.

Met mijn eerste busje heb ik geproefd van het van-life. Mijn tweede busje was een bevestiging van wat ik wilde doen. Ik vond het zo leuk om mee rond te toeren. En nummer drie zou weleens mijn thuis voor langere tijd kunnen zijn.

In haar Toyota Van uit 1987 leidt de Amerikaanse Kathleen Morton (32) het leven waarvan ze droomt: vrij, bewust en dicht bij zichzelf en de natuur.

Van busje tot huis in twee maanden
Mijn huidige busje was in perfecte staat toen ik het kocht. De eigenaar, Christian, heeft er hard aan gewerkt om de mechaniek in orde te krijgen. In het jaar waarin hij het had gekocht, waren er maar 25 met een omgebouwd dak. Hijzelf gebruikte het busje om met zijn band op tournee te gaan; zijn apparatuur nam hij mee in een aanhangwagen. Christian heeft ervoor gezorgd dat alles werkte en toonde me hoe ik zelf dingen kon herstellen.

Samen met mijn vriend Aaron Haack, die vanuit zijn bedrijfje Run Away Van busjes ombouwt, en Christian hebben we er na twee maanden hard werk een pareltje van gemaakt. Het bevat een laadsysteem, een koelkast, een uittrekbare keuken, een uitklapbed en voldoende bergruimte. Daarvoor gebruikten we 1/2 en 3/4 ACX multiplex. Alle vakken werden aan elkaar gezet met deuvels en dan gelijmd en genageld, zodat we geen plaats verloren met kaders. Het geheel is afgewerkt met cederhout en hergebruikte sneeuwhekken uit de prairie van Wyoming.

De grote uitdaging was de binnenruimte van amper 2,7 vierkante meter. Alles moest dus tot op de millimeter worden berekend. Om bij de motor of accu te kunnen, moet je de bestuurderszetel uitklappen en een deel van de bergruimte verschuiven. Het is geen probleem om onderdelen te vinden. In Denver ken ik een monteur met gouden handen die dit busje goed kent en altijd onderdelen vindt tegen een schappelijke prijs.

Voor het busje en de verbouwing ervan heb ik in totaal minder dan 9.000 euro betaald. Wij hebben veel gerecycleerde materialen gebruikt en voor een deel van de installatie, waaronder de zonnepalen, accubank en koelkast, werd ik gesponsord.

In haar Toyota Van uit 1987 leidt de Amerikaanse Kathleen Morton (32) het leven waarvan ze droomt: vrij, bewust en dicht bij zichzelf en de natuur.

Oldtimer versus milieuvriendelijk busje
Het idee om zo milieuvriendelijk mogelijk te zijn en een oud en dus niet zo ecologisch busje te besturen is altijd een dilemma geweest voor mij. Daarom blijf ik vaak langere tijd op dezelfde plaats en rijd ik zo weinig mogelijk. Het busje gebruik ik graag als een manier om ergens te raken en dan verder te wandelen, met de rugzak rond te trekken of te fietsen. In de toekomst zou ik het graag verder ombouwen tot een milieuvriendelijker voertuig.

Het comfort van een nieuw busje?
Het gras is altijd groener aan de andere kant. Het zou leuk zijn als ik er altijd rechtop in zou kunnen staan en om een keuken en verwarmings- en koelsysteem te hebben. Maar anderzijds ben ik nu verplicht om buiten te komen, en dat is net een van de redenen waarom ik in een busje woon.

Toyota forever
Ik heb iets met Toyota’s. Ik kan 100% op dit busje rekenen en kan er ook zelf wat aan sleutelen. Dat vind ik fantastisch. Doordat het geen motorkap heeft, lijkt het alsof de hele snelweg van mij alleen is, en dat voelt goed.

Ik vind het heerlijk om de raampjes naar beneden te doen en dat de zetels vanzelf warm zijn door de motor eronder. Al moet ik toegeven dat het handiger zou zijn als de raampjes helemaal naar beneden konden (ze stoppen nu bij de wielkuipen) en als ik niet meer mijn zetel moet verschuiven om aan de motor te kunnen.

Ik heb al met een paar Toyota’s gereden. De rode draad in mijn Toyota-verhaal is 'betrouwbaarheid'. Bovendien zijn het betaalbare auto's. Er is steeds meer vraag naar de vintage busjes, en dat is niet verwonderlijk want het zijn gewoon pareltjes. Ze gaan heel lang mee, ze zijn vrij onopvallend en beresterk.

Ik ben voor altijd een Toyota Van-fan. Sommige van de oude versies met vierwielaandrijving vind ik geweldig, evenals de Toyota HiAces omdat die echt karakter hebben. De Tacoma's en Tundra's zie ik ook helemaal zitten. Kortom, alles wat je nog kunt uitbouwen.


Volg Kathleen Morton
www.vanlife.com.au
www.tinyhousetinyfootprint.com
www.facebook.com/tinyhousefootprint
www.instagram.com/tinyhousetinyfootprint

Ontdek hier het volledige aanbod van Toyota

Meer over Toyota

Kies voor de marktleider van de hybrides Kies voor de marktleider van de hybrides Als marktleider van hybridevoertuigen perfectioneerden we onze wagens om u een onovertroffen gamma hybridemodellen voor elke levensstijl voor te stellen. Toyota op het Autosalon van Genève 2019 Toyota op het Autosalon van Genève 2019 Bekijk Toyota's persconferentie tijdens de Geneva Auto Show in 2019! Toyota op het autosalon 2019 Toyota op het autosalon 2019 Op het volgende autosalon van Brussel stelt Toyota 1 Belgische première en 3 nieuwigheden voor. Toyota-nostalgie in Toyota Collection Keulen Toyota-nostalgie in Toyota Collection Keulen In de Toyota Allee in Keulen vind je een heus Toyota-museum. Je geniet er van een mooie collectie oude Toyota’s en historische racewagens van Toyota Motorsport GmbH.
Cookiebeleid

Wij gebruiken cookies op onze website om u een betere service aan te bieden en om u in het kader van commerciële acties te contacteren. Indien gewenst, blijft u de website gebruiken zoals u gewoon bent, of wijzig hier hoe uw cookie-instellingen.

Bevestig uw voorkeuren door het vakje aan te vinken als u het ermee eens bent of of vink het vakje nadien indien u niet akkoord bent:

OK